Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

ΑΓΑΠΗ

Η αγάπη μεταξύ ανθρώπων τους οδηγεί σε ένα  τόσο βαθύ αίσθημα που δεν μπορούνε να το ζήσουνε σε όλο το μέγεθός του . 
Ξεπερνάει τον θάνατο. Ποιος όμως έζησε μετά θάνατον για να μας διηγηθεί το κομμάτι της αγάπης που εμάς τους θνητούς λείπει ?
Είναι όλοι εκείνοι οι συνάνθρωποί μας ,οι οποίοι θυσίασαν την ζωή τους για την ανθρωπότητα .
Αγάπησαν τόσο βαθειά τον Άνθρωπο  ,που ο θάνατος δεν μπόρεσε να αγγίξει τις ψυχές τους .
Ο χρόνος μόνο τις σάρκες έσβησε .
Οι ψυχές τους απελευθερωμένες , από την μορφή και το σχήμα που περιορίζει το αιώνιο γίγνεσθαι , βρίσκονται σε μία άλλη διάσταση ,όπου συνεχίζουν να εξελίσσονται.
Είναι αδιανόητο για μας τους θνητούς να δεχτούμε ότι υπάρχει αέναο γίγνεσθαι ,διότι ο θάνατος ,μας κόβει τις φτερούγες .
Μας περιορίζει στον κόσμο των 5 αισθήσεων .
Παρατηρούμε καθημερινά την κατάντια της ανθρωπότητας ,το πέσιμό της ,το κατρακύλισμα σε μια επιβίωση δίχως νόημα, βλέπουμε τον εαυτό μας να έχει εθιστεί σε μια κοινωνία  που δεσπόζουν οι επιθυμίες ,αλλά αδυνατούμε να τις ξεπεράσουμε .
Δεν γνωρίζουμε τι σημαίνει ζωή ,γιατί φοβόμαστε τον θάνατο ,ο οποίος μας συνοδεύει από την μέρα που γεννιόμαστε .
Η ζωή η αληθινή είναι αλλού σε μια άλλη διάσταση .
Εμείς εδώ νομίζουμε ότι ζούμε και η ψευδαίσθηση αυτή , μας συνοδεύει σε όλο το χρονικό διάστημα της υπάρξεώς μας .
Η αγάπη είναι αιώνια .
Όσοι φοβούνται την λέξη , περιορίζουν την αγάπη με το μικροσκοπικό μυαλό τους και την προσαρμόζουν στις ατέρμονες  επιθυμίες τους .
Είναι αιώνια ,διότι δεν την αγγίζει την ψυχή ο θάνατος και όσοι μπορούν να πουν  για τον εαυτό τους ,ότι αγαπάνε με την ψυχή τους και όχι με την προσωπικότητα που διαμόρφωσαν  ,η διαμορφώνουν ακόμη, θα πρέπει πρώτα να την βρούνε και αφού την βρούνε ,να επικοινωνήσουν μαζί της και όταν αυτό συμβεί , τότε θα αρχίσουν να ξεχωρίζουν μεταξύ προσωπικής και ψυχικής αγάπης ,δηλαδή μεταξύ χρονικά περιορισμένης και διαχρονικής αγάπης .